رقص كردي (هه‌لپه‌ركي)

رقص كردي كه در ميان مردم كردستان به آن «هه‌لپه‌ركي» مي گويند ، با زيبائي خاص ، آئينه‌اي تمام نما از زندگي گذشته اين مردم است كه به صورت زنده در زمان حال در وجود آنان در حركت و جريان است. اگر به ريشه‌يابي و علل به وجود آمدن اين هنر توجه نمائيم بايد اذعان نمود كه اين هنر ريشه در زندگي و كار روزانه مانند كشاورزي، اعتقادات ديني، مراسم و جشن‌هاي بزرگ، بازيهاي محلي، جنگ و دفاع حالات روحي و دروني افراد دارد برون‌گرايي مردم كرد تأثير كاملي بر اين رقص داشته به طوريكه رقص كردي كاملاً بيانگر فعاليت‌هاي دروني، طرز فكر و شرح اتفاقاتي است كه بازآفريني اين اتفاقات در

ادامه نوشته

موسيقي كردستان

استان كردستان يكي از غني‌ترين استان‌هاي كشور از نظر موسيقي است. گروه‌هاي مختلف موسيقي در استان، وجود اساتيد موسيقي در تهران و شهرهاي بزرگ كشور كه برخاسته از استان كردستان مي‌باشند و هم‌چنين ساخت سازهاي موسيقي به علت پيشرفت صنايع چوبي و نازك‌كاري در كنار استعداد موسيقي موجود در اين استان، كردستان رابه مهد موسيقي كشور تبديل نموده است

حسنا حقیقت پنا

ادامه نوشته

مستوره کردستانی

ماه شرف خانم ، مشهور به مستوره اردلان و ملقب به مستوره کردستانی ، شاعر و از اولین مورخین ایرانی در سال 1184 خورشیدی ( ۱۸۰۵میلادی ) در سنندج دیده به جهان گشود . پدرش ابوالحسن بیگ قادری و مادرش ملک نسا خانم نام داشت . ماه شرف خانم برادری نیز به نام ابوالمحمد داشت .

خانواده پدری مستوره کردستانی از قادری های سنندج بودند . در سال 1210 قمری یعنی در زمان حکومت شاه حسین صفوی ، قادری های کرد ، « درگزین » همدان را ترک و به سنندج و سلیمانیه مهاجرت کردند . علت مهاجرت آنان به روشنی معلوم نیست و احتمالات زیادی از جمله دعوت کیخسروبگ والی کردستان و یا هرج و مرج حادث شده در همدان وجود دارند . علت مهاجرت آنان هرچه که بوده است ، در سنندج به دلیل وجود فضایی علمی و ادبی و نیز آن چنان که مستوره خود می گوید مهر و محبت مردم سنندج و توجه کیخسرو خان والی سنندج آنان را در این شهر ماندگار می کند . پدربزرگ مستوره محمد آقای ناظر که فردی دانشمند و با کیاست بوده است ،

ادامه نوشته

نظرگاه حضرت خضر زنده مشرف بر آبیدر بزرگ + تصاویر

 به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، سمت راست میدان گاز در ابتدای تفرجگاه آبیدر بر روی دیواری مسیر نظرگاه حضرت خضر زنده مشخص شده است، قبلا مردم پای پیاده به زیارتش می‌رفتند اما اکنون جاده‌ای تا زیارتگاه کشیده‌اند که پر از چاله چوله و دست‌انداز است که در زمان بارندگی تردد در این مسیر امکان‌پذیر نخواهد بود.

ادامه نوشته